Ochrona przeciwpożarowa w instalacjach elektrycznych

Ochrona przeciwpożarowa w instalacjach elektrycznych

Zgodnie z definicją, pożar stanowi szybkie spalanie materiałów palnych o niekontrolowanym rozprzestrzenianiu się w czasie i przestrzeni. Natomiast spalanie jest egzotermiczną reakcją substancji z utleniaczem, połączoną z emisją wyziewów, której zwykle towarzyszą płomienie i/lub żarzenie się i/lub emisja dymów. Podczas pożaru w budynku można wydzielić następujące obszary: pomieszczenia objęte pożarem, obszary chronione (np. drogi ewakuacyjne), obszary bezpieczne, do których odbywa się ewakuacja w przypadku, gdy nie ma możliwości wyprowadzenia ludzi na zewnątrz budynku.
Przebieg pożaru w budynku można podzielić na dwa zasadnicze okresy:

• powstanie pożaru – w tym okresie pod wpływem oddziaływania termicznego powstaje małe źródło ognia; ogień ten stopniowo rozprzestrzenia się na pojedyncze przedmioty

• pożar rozwinięty – okres ten rozpoczyna się w chwili rozgorzenia (detonacyjnego spalania się dymu wskutek intensywnego dopływu powietrza) i obejmuje dwie fazy: wzrost temperatury oraz studzenie

W niniejszym miniporadniku prezentujemy zbiór opracowań wielu autorów, które są próbą przybliżenia rozległej tematyki, jaką jest ochrona przeciwpożarowa. Zawarte w treści zagadnienia nie wyczerpują tej tematyki. Stanowią one jedynie podstawowe wskazania dla projektantów, wykonawców, inwestorów oraz osób wykonujących pomiary odbiorcze i okresowe w instalacjach elektrycznych.